16.04.2011 roku gościem księgarni w Austin był dr Andrew Wakefield, który przedstawił problematykę związaną ze szczepieniami, a szczególnie szczepionką MMR. Jednak ważnym elementem spotkania było przekazanie słuchaczom jak doszło do tego, iż niesłusznie posądzony został o oszustwo przez Briana Deera, dziennikarza Brytyjskiego Medycznego Magazynu w Wielkiej Brytanii. Dziennikarza, który nie szczędził swoich uwag, nie tylko wobec Wakefielda, i jego kolegów, ale także na jednym z blogów na temat rodziców dzieci z autyzmem powiedział: „Ropiejąca złośliwość, przerażająca powtarzalność, kłamliwa obsesyjność, to wszystko jest dla mnie oznaką patologii. I zastanawiają się jeszcze, dlaczego ich dzieci mają problemy z mózgiem”. I osoba o takich poglądach przedstawia się jako strażnik dzieci z autystycznym zaburzeniem!!! Nie tylko obraził w ten sposób rodziców autystycznych dzieci, ale swoim oszczerstwem zniszczył reputację człowieka, który doszedł do sedna problemu i zalążka powstawania autyzmu, gdzie wiele dzieci mogłoby zostać ocalone od tej drastycznej epidemii autyzmu, która w zastraszającym tempie zbiera coraz to większe żniwo. Wielka farmacja nie mogła jednak patrzeć na to jak odkrywana przez dr Wakefielda prawda mogłaby zrujnować ich wielkie imperium wybudowane i dalej powiększane na kłamstwie i ludzkiej krzywdzie.
Fragmenty z prezentacji dra Andrew Wakefielda pt. „CDC Whistleblower”, podczas konferencji Leadership & Longevity w 2015r. W tej cześci Andy omawia skalę, do jakiej rozrośnie się epidemia autyzmu w kolejnych latach i jaki to będzie miało wpływ na całe społeczeństwo, oraz krótko nawiązuje do sprawy utratu przez niego prawa do wykonywania zawodu i apelacji dra Walkera, któremu zwrócono licencję i honor.
Treść transkryptu >>

Cała treść transkryptu:

„Nazywam się Andrew Wakefield i jestem naukowcem gastroenterologiem, początkowo realizującym karierę w chirurgii, a następnie w akademickiej gastroenterologii. Moimi głównymi zainteresowaniami były choroba Crohna, zapalenie jelita grubego a potem autyzm , który przejął mój świat. Życie polega na dokonywaniu wyborów. Musiałem dokonać wyboru, jednym było działanie w interesie pacjenta, kontynuowanie badań nad jego historią w celu sprawdzenia, czy jest ona słuszna w naukowy sposób, a drugim po prostu odejście od sprawy. Można było powiedzieć kolejnej matce, która przyszła do mnie: „wiem, że pani historia i cierpienie mogą być prawdziwe, ale bardzo mi przykro, czy mogłaby pani po prostu poszukać kogoś innego…” . To jest wybór. Jest on aż tak sztywny. I wybrałem to pierwsze.
Czy istnieje związek pomiędzy autyzmem i popularną dziecięcą szczepionką ? Właśnie jedna grupa medyczna oświadczyła, że doktor Andrew Wakefield, lekarz, który jako pierwszy zasugerował taką możliwość, prowadził badania w sposób nieetyczny i nieodpowiedzialny. Stwierdzenie, któremu on stanowczo zaprzecza.
Konsekwencją podjęcia tej decyzji było to, że straciłem stanowisko Starszego Akademika w Szpitalu Royal Free, straciłem licencję medyczną, straciłem stypendium w Królewskim Collegu Chirurgów, straciłem stypendium w Królewskim Collegu Patologii, i ostatecznie w efekcie tego straciłem swój kraj. To nie było łatwe, ale to piekło było gorsze dla tych rodzin. I to jest fakt.
Czy na początku czułem, że będę miał do czynienia z tego rodzaju opozycją? Nie, nigdy, absolutnie nie. Zarzuty przeciwko mnie i przeciwko moim kolegom są zarówno nieuzasadnione i niesprawiedliwe. Nauka będzie kontynuowana na poważnie.
Byłem po stronie defensywy od lat i zdecydowałem, że to wystarczy. Teraz przechodzą na stronę ataku. Wygramy to. Oni zainwestowali w ogromnie drogą, skomplikowaną i kończącą się niepowodzeniem politykę public relations, która powoli się wali. Dlaczego? Bo to nie jest oparte na prawdzie. Mam moralny i zawodowy obowiązek spróbować wszystkiego, co w mojej mocy, aby ten problem naprawić. Tak się właśnie czuję.
Urywek z filmu „Bought” (Kupieni) . Premiera kinowa zimą 2014 roku.”

Lista badań wspierających odkrycia Wakefielda:

  1. The Journal of Pediatrics November 1999; 135(5):559-63
  2. The Journal of Pediatrics 2000; 138(3): 366-372
  3. Journal of Clinical Immunology November 2003; 23(6): 504-517
  4. Journal of Neuroimmunology 2005 
  5. Brain, Behavior and Immunity 1993; 7: 97-103
  6. Pediatric Neurology 2003; 28(4): 1-3
  7. Neuropsychobiology 2005; 51:77-85
  8. The Journal of Pediatrics May 2005;146(5):605-10
  9. Autism Insights 2009; 1: 1-11
  10. Canadian Journal of Gastroenterology February 2009; 23(2): 95-98
  11. Annals of Clinical Psychiatry 2009:21(3): 148-161
  12. Journal of Child Neurology June 29, 2009; 000:1-6
  13. Journal of Autism and Developmental Disorders March 2009;39(3):405-13
  14. Medical Hypotheses August 1998;51:133-144.
  15. Journal of Child Neurology July 2000; ;15(7):429-35
  16. Lancet. 1972;2:883–884.
  17. Journal of Autism and Childhood Schizophrenia January-March 1971;1:48-62
  18. Journal of Pediatrics March 2001;138:366-372.
  19. Molecular Psychiatry 2002;7:375-382.
  20. American Journal of Gastroenterolgy April 2004;598-605.
  21. Journal of Clinical Immunology November 2003;23:504-517.
  22. Neuroimmunology April 2006;173(1-2):126-34.
  23. Prog. Neuropsychopharmacol Biol. Psychiatry December 30 2006;30:1472-1477.
  24. Clinical Infectious Diseases September 1 2002;35(Suppl 1):S6-S16
  25. Applied and Environmental Microbiology, 2004;70(11):6459-6465
  26. Journal of Medical Microbiology October 2005;54:987-991
  27. Archivos venezolanos de puericultura y pediatría 2006; Vol 69 (1): 19-25.
  28. Gastroenterology. 2005:128 (Suppl 2);Abstract-303
%d bloggers like this: